Ortopedinin en temel ve önemli alanlarından biride çocuk ortopedisidir.
Esas olarak doğumdan erişkinlik dönemine kadar olan yaş aralığını kapsamaktadır.
Erişkin yaşta görülen bir çok hastalık, pediatrik grupta hastalıkların doğru tanı ve tedavi almamalarından ötürü kaynaklanır.

1-Doğumsal muskuler tortikollis ( eğri boyun )
Boyundaki Sternokleidomastoid(SKM) kasının kasılı olması nedeniyle boynun yana doğru eğik, çene ve yüzün diğer tarafa doğru dönük olmasıdır.
Hastaların çoğunluğunda zor doğum öyküsü mevcuttur.MAkat gelişle birliktelik gösterir.Muayenede SKM içerisinde nodül farkedilebilir.
Erken tanı sonrası germe egzersizleri breysleme ile birlikte %70 ‘lere varan başarı sağlanmaktadır.6 aylık konservatif tedaviye rağmen düzelme gözlenmeyen
hastalarda tenotomi ya da uzatma cerrahi prosedürleri uygulanır.

2-Tetik parmak
Başparmağın sabit şekilde bükük olması halidir.Başparmak ekleminde ( metokarpafalangeal eklem) tendonun kalınlaşmış nodülü bulunabilir.
hastaların 1/3 ünde 5 yaşına kadar kendiliğinden düzelme beklenebilinir. 2 yaşına kadar düzelme gözlenmeyen tetik parmakta cerrahi önerilir.
Tedavisinde başparmak üzerinden yapılan kesi ile gevşetme uygulanır.

3-Kalça çıkığı ( gelişimsel kalça displazisi)
Gelişimsel kalça displazisi uyluk kemiği ile leğen kemiği arasıdaki uyuşmazlıktan ötürü ortaya çıkan hastalık grubudur.
çıkık (dislokasyon), yarı çıkık (subluksasyon) ve asetabular örtüm yetmezliğinin olduğu asetebular yetmezlik şeklinde kendini gösterebilir.
Gelişimsel kalça displazisi tedavisinde amaç en kısa sürede kalça eklemini anatomiye uygun şekilde yerine oturturmak
Ve hastaya yaşam boyu işlevsel bir kalça eklemi sağlamaktır.Doğumdan sonra ki 6 aya kadar konservatif ( ameliyatsız) yöntemler başarı sağlarken
6.aydan sonra çocuğun hastanede yatarak cerrahi yöntemler ile tedavisi sağlanır.

4-Legg-Calve-Perthes hastalığı
Kalça eklemi komponenti olan femur başı epifizinde AVN (avasküler nekroz) gelişmesi ve sonrasına yeni kemik oluşumu ile seyreden bir hastalıktır.
femur başının kan akımında bozulma, hormonal nedenler, düşük doğum ağırlığı, travma, pasif sigara içiçiliği,ve beslenme alışkanlığı günümüzde sıralanan
etyolojik etkenlerdir.
En sık rastlanan belirti ağrı ve addüktör kas güçsüzlüğüne bağlı topallamadır.Ağrı hareket ile artar kasık , kalça önü, diz çevresinde gözlenebilir.
Başlangıç dönemi ve hafif seyreden klinik durumlarda dinlenme ve ilaç tedavisi yeterli olurken , bir takım hastada cerrahi ötrüm tedavisi gerekebilmektedir.

5-Femur başı epifiz kayması
Ergenlik döneminde sık görülen kalça sorunlarından olan femur başı epifiz kayması femur üst ucu büyüme plağının zayıflaması ve aşırı vücut ağırlığı
etkisi ile makaslama kuvvetlerine bağlı femur üst uç ve femur boynunun birbiri üzerinde yer değiştirmesidir.
Hastaların Çoğunluğu erkek ve kiloludur.Kasık,uyluk iç yüzü veya diz bölgesinde ağrı, kalça eklem hareketlerinde azalma ve topallama şikayetleri gözlenir.
Tedavide amaç biran önce femur boynu ve femur üst uç epifizini tespit edip kaynmayı engellemektir.Erken tanı ve tedavi almayan hastalarda kemikte çürüme
( avasküler nekroz ), kıkırdak hasarı, eklem kireçlenmesi gibi ciddi problemler görülebilir.

6-Osgood schlatter sendromu
Ergenlikte sık görülen apofizitlerdendir.Sportif aktivitelere katılan çocukların %10-20 sinde görülebilir.
Diz alt uçunda ele gelen şişlik ve dokunma ile hassiyet mevcuttur. Tekrarlayan ufak hasarlar sonrası şişlikte ve hassiyette artış gözlenebilir.
iskelet olgunlaşması tamamlandıkça kendi kendine iyileşme gözlenebilir.Nadiren cerrahi müdahale gerekebilir.

7-Çarpık ayak (pev)
Latincesi “konjenital pes equinovarus deformitesi” olarak bilinen doğuştan çarpık ayak deformasyonu, çocuklarda ayakta içe doğru çarpıklık olarak tanımlanır.
En sık görülen doğumsal defekttir,binde bir oranında gözlenir. Erkek çoçuklarda iki kat daha sıktır. Ayak içe doğru dönüktür.Ayak parmakları ile topuk
aynı seviyede değildir ve topuk havada kalır.Çarpık ayak tedavi edilmezse kalıcı sakatlığa yol açar.Erken yaşta tedavi herzaman avantajlıdır.
Artan yaş ile kemik dizilim bozukluğu e yumuşak doku kontraktürüne bağlı fikse deformiteler meydana gelip cerrahi müdahale gerketirir.
Konservatif(ameliyatsız) tedavi;
Ponseti’nin 1958 yılında tarif etmiş olduğu seri alçılama metodu ile %95 e varan başarı sağlamak mümkündür.
Alçılama sonrası tendon ameliyatı %60-90 oranında gerekmektedir.

8- İçe basarak yürüme
Yeni yürüme ve çoçukluk çağında içe basarak yürüme birçok aileyi rahatsız etmektedir. İçe basma simetrik ise normalin bir varvasyonu olabilir.
İki yaşına kadar dizlerde varus deformitesi olması ve kalçaların anteversiyonunun yüksek olmasıda içe basma ile sonuçlanır.
En sık içe basma sebebi metatarsus adduktustur.Medial tibial torsiyon,artmış femoral anteversiyon, genu valgum deformitesi,
esnek pesplanus ve aşil gerginliğine bağlı pes planus da içe basma nedenleri arasındadır.

9-aksesuar navikula
Aksesuar kemikler normal kemiklerin gelişimsel defektleridirler. Aksesuar navikula toplumda %10-14 arasında gözlenir.
Ergenlik döneminde ayağın medialinde çıkıntı şeklinde kendini gösterir.Dokunmakla hassasiyet bulunabilir.
Geniş ayakkabılar,ayakkabı içine konan petler, ortezler ve ark destekleyiciler ile hastalar belirgin fayda görürler.
konservatif yöntemlerden fayda görmeyen olğularda cerrahi olarak aksesuar kemiğin eksizyonu ve kas ilerletme ameliyatı uygulanır.